آمایش شهری و جغرافیای شهری (1)

تذکر ضروری :


( جغرافیای شهری و آمایش شهری )


متاسفانه ما به دلایل مختلف نمی توانیم ، و در واقع نمی بایست ، به ایمیل ها و کامنت های خصوصی دانشجویان محترم ، در هر سطح ، پاسخ دهیم ؛ و به هیچ وجه من الوجوه پاسخ نمی دهیم . امٌا برخی از مسائل اصولی در آمایش شهری ، و آنهم از سوی مسنٌ ترها ، مطرح می شود  که ناچار به پاسخ یا در هرحال یک « تذکر لازم » و گاه « تذکر ضروری » می شویم .
در زمان تدریس در دانشگاهها و مراکز آموزش عالی (1) ، و آنگاه در برخی از مسؤولیت های پژوهشی در اصلی ترین مراکز مدیریت و برنامه ریزی کشور ، بارها تذکر داده ایم که آمایش سرزمین ، و به تبع آن : آمایش شهری ، بخشی از جغرافیا نیست همانطور که ابدا" بخشی از اقتصاد نظری و امثالهم نیست ؛ بلکه :
آمایش شهری ، نوعی سیاستگذاری و سیاستگزاری است
شیوه تفکر و اقدامی است
برای ترمیم و توسعه ی منطقی ، وترجیحا" عادلانه ی ، شهر
تجهیزات و خدمات لازم برای شهر ، از ساخت مسکن گرفته تا ساخت کوچه و خیابان و مسجد و سینما ، در بخش معماری و شهر سازی ، و به طور کلٌی « عمران شهری » قرار می گیرند ؛ امٌا خدمات و عمران شهری در کجا ؟
کدام محیط جغرافیائی - انسانی ؟
و از اینجاست که به منظور آمایش بنا به سیاستگذاری ها و تصمیم گیریها ( بنا به علوم مدیریت دولتی ، جامعه شناسی یا در واقع مهندسی اجتماعی ، اقتصاد بخش عمومی شاید با گرایش به اقتصاد اجتماعی  ... و حقوق یا قوانین موجود ) ، و حتی غالبا" قبل از سیاستگذاری ها ، و نهایتا" سیاستگزاریهائی بهتر ( با ابزار شهرسازی ، معماری ، عمران ... ) شناحت جغرافیائی شهر ضرورت می یابد .
غالبا" شناحت جغرافیائی و اقلیمی اجمالی محیط شهر ، یا اصولا" جغرافیای شهری به عنوان شاخه ای از جغرافیای انسانی ، نخستین گام از گام های متعددی است که در سیاستگزاریِ
ترمیم و توسعه ی منطقی ، و ترجیحا" عادلانه ی شهر
ضرورت می یابد .  
(1) در دروسی دیگر مثل اصول برنامه ریزی ، برنامه ریزی اقتصادی ، ارزشیابی طرح ها و برنامه ها و غیره ! والٌا به محض بازگشت از فرانسه ، در سی سال قبل از این ، متوجه شدیم که برخلاف آنکه تحقق بسیاری از اهداف نظام که در قانون اساسی آمده است در گرو آمایش سرزمین ایران است نه تنها اراده ای در آموزش و کاربرد مفاهیم آمایش سرزمین در ایران وجود ندارد بلکه در عمل نخست وزیر وقت در لباس ظاهرا" طرفداری از آن در یک سیاستِ « به غلط اندازیِ » مسؤولانِ کاملا" ناوارد در این قلمرو ، که بنابر این خود از عوام الناس محسوب می شدند ، با تحرف آن بنا به گزارش ها و کتاب هائی « من درآوردی یا مجازی ، ساختگی ، تصنعی ...» در پی از بین بردن جایگاه و حیثیت حقیقی آن است . بنظر ما دولت های کارگزاران و اصلاحات نیز پیروی همان سیاست بودند . دولت های دهم و یازدهم گویا اصولا" از علوم انسانی و اجتماعی حقیقی ٌ به ویژه علوم و فنون مدیریت ، سیاستگذاری ، آمایش سرزمین ، برنامه ریزی ، و... متنفر بودند ؛ و با این وجود رئیس آن دودولت در پایان خدمت خود ، بگمان ما به منظور سخره گرفتن اهل علم و فن ، ادعا کرد که برای ایران آمایش سرزمین انجام داده است ! ...    

/ 1 نظر / 97 بازدید
هادی

با سلام و احترام در صورت استفاده از مطالب سایت رفرنس مطالب را به کدام آدرس یا نویسنده ارجاع دهیم. با تشکر